Sztanga

Żołnierz U.S. Army podczas treningu. Iracki sztangista. Sztanga – sprzęt sportowy służący do wykonywania nim ćwiczeń siłowych.

Elementy składowe

  • gryf – stalowy drążek, za który ćwiczący chwyta sztangę. Gryf stosowany w trójboju siłowym ma większą sztywność – jest bardziej odporny na odkształcenia niż klasyczny gryf olimpijski stosowany w podnoszeniu ciężarów.
  • obciążniki – stalowe krążki, które nakłada się po obu stronach sztangi tak, by masa krążków z lewej strony odpowiadała masie z prawej strony gryfu. Kolejność zakładania krążków powinna odpowiadać ich masie – cięższy krążek powinien zostać założony przed lżejszym. W podnoszeniu ciężarów używa się dużych krążków (średnica 450 mm) o ciężarze 25 kg (czerwony), 20 kg (niebieski), 15 kg (żółty), 10 kg (zielony) oraz małych 5 kg (biały), 2.5 kg (czerwony), 2 kg (niebieski), 1 kg (zielony) i 0,5 kg (biały) w trójboju siłowym dodatkowo 50 kg.
  • zaciski – para zacisków uniemożliwia zsunięcie się któregokolwiek z obciążników podczas wykonywania ćwiczeń sztangą. Zaciski w sportach siłowych ważą razem 5 kg.
Klasyczny gryf męski (sztanga olimpijska) ma 2,20 metra długości oraz masę dwudziestu kilogramów, natomiast gryf damski ma 2,10 metra długości i masę piętnastu kilogramów[1]. Ciężar gryfu wraz z zaciskami wynosi odpowiednio dwadzieścia pięć i dwadzieścia kilogramów. Najbardziej popularnymi dyscyplinami sportu, w których używa się sztangi, są trójbój siłowy oraz podnoszenie ciężarów.

Przypisy

  1. ↑ Reguły techniczne Międzynarodowej Federacji Podnoszenia Ciężarów (IWF) [1]
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Sztanga”